Müstəqilliyini yeni bərpa etmiş dövlət üçün beynəlxalq sistemə inteqrasiya yalnız diplomatik əlaqələrin qurulması demək deyil. Bu proses iqtisadi, siyasi, hüquqi və institusional əlaqələrin genişləndirilməsini də əhatə edir. Azərbaycan üçün 1993-cü ildən sonrakı mərhələdə beynəlxalq inteqrasiya dövlətçilik strategiyasının mühüm istiqamətlərindən biri oldu.
Rəsmi tarix mənbələri Ulu Öndər Heydər Əliyevin milli inkişaf strategiyasının əsas istiqamətləri sırasında Azərbaycanın beynəlxalq əlaqələrinin qurulmasını və dünya birliyinə inteqrasiyasını göstərir. Bu yanaşma ölkənin həm regional, həm də qlobal münasibətlər sistemində daha fəal mövqe tutmasına yönəlmişdi.
Beynəlxalq inteqrasiyanın iqtisadi ölçüsü xüsusilə əhəmiyyətli idi. Xarici investisiyaların cəlb edilməsi, enerji şirkətləri ilə əməkdaşlıq və beynəlxalq layihələrə qoşulmaq Azərbaycanın iqtisadi imkanlarını genişləndirirdi. 1994-cü il “Əsrin müqaviləsi” bu prosesin mühüm nümunəsi kimi çıxış etdi və Azərbaycanın beynəlxalq iqtisadi tərəfdaşlıq şəbəkəsinin genişlənməsinə imkan verdi.
İnteqrasiyanın siyasi tərəfi isə Azərbaycanın müstəqil dövlət kimi beynəlxalq təşkilatlarda iştirakını və öz milli maraqlarını diplomatik platformalarda ifadə etməsini nəzərdə tuturdu. Rəsmi mənbələr 1993–2003-cü illərdə Azərbaycanın beynəlxalq təşkilatlarla əlaqələrinin genişləndiyini və dünya birliyində mövqeyinin möhkəmləndiyini bildirir.
Bu səbəbdən 1993-cü il, 3 oktyabr — Ulu Öndər Heydər Əliyevin Prezident seçilməsi ilə Azərbaycan tarixinin yeni mərhələsi başlandı. Həmin mərhələnin mühüm xüsusiyyətlərindən biri Azərbaycanın qapalı və böhranlı vəziyyətdən çıxaraq beynəlxalq əməkdaşlıq imkanlarını genişləndirməsi idi. Dövlətçilik və beynəlxalq inteqrasiya bir-birini tamamlayan strateji istiqamətlər kimi inkişaf etdi.
Samirə Vəliyeva,
YAP Nizami rayon təşkilatının “Heydər Əliyev prospekti, 100” ərazi partiya təşkilatının sədr müavini
